ZTE Skate: Το «μεγάλο» Android του 2011 που τόλμησε πριν την ώρα του

Υπάρχουν συσκευές που τις θυμάσαι για τα specs τους και υπάρχουν συσκευές που τις θυμάσαι για το θράσος τους. Το ZTE Skate ανήκει καθαρά στη δεύτερη κατηγορία. Όταν το πρωτοείδα στο περίπτερο της ZTE, σε μια εποχή που η εταιρεία ήταν συνώνυμη με τα φθηνά, αδιάφορα τηλέφωνα του μπακάλικου, το Skate έμοιαζε με δήλωση προθέσεων. «Ξέρουμε να φτιάχνουμε και κανονικά smartphones», σου έλεγε σιωπηλά. Και ξέρεις κάτι; Σε μεγάλο βαθμό το απέδειξε.

Ας ξεκινήσουμε από το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό της εποχής: την οθόνη. Το Skate διαθέτει ένα panel 4.3 ιντσών σε ανάλυση WVGA (480×800), όταν ο ανταγωνισμός στην ίδια κατηγορία τιμής δίνει με το σταγονόμετρο 3.2άρες και 3.5άρες οθόνες. Στο χέρι ένιωθες αμέσως τη διαφορά — ήταν ένα τηλέφωνο που σε ανάγκαζε να αλλάξεις λαβή, ένα από τα πρώτα «φουσκωτά» Android που προμήνυαν την εποχή των μεγάλων οθονών. Δεν ήταν AMOLED, δεν είχε τρελά χρώματα, ήταν ένα απλό TFT LCD με τα γνωστά συμπτώματα: μετριότατη ορατότητα στον ήλιο και γωνίες θέασης που σε πρόδιδαν αν το γυρνούσες. Αλλά για την εποχή και για τα λεφτά του, είναι παραπάνω από αξιοπρεπές.

Πιάνοντάς το, το πρώτο που εντυπωσιάζει ήταν ότι δεν μοιαζει φθηνό. Ολόπλαστο σώμα, ναι, αλλά με ένα ωραίο soft-touch ματ φινίρισμα στην πλάτη που δεν γλιστρούσε και δεν μάζευε δαχτυλιές σαν μαγνήτης. Η ZTE είχε βάλει μάλιστα και μια μικρή λεπτομέρεια που λάτρεψα: το μασκότ του Android να ξεπροβάλλει χαμογελαστό στο πίσω καπάκι. Μικρό πράγμα, αλλά έδειχνε ότι κάποιος designer εκεί μέσα νοιαζόταν. Στο μπροστινό μέρος επίσης το Skate διαθέτει φυσικά κουμπιά πλοήγησης αντί για τα capacitive που έχουν αρχίσει να επικρατούν, κάτι που για κάποιους ήταν οπισθοδρόμηση και για άλλους — εμένα συμπεριλαμβανομένου — μια ευχάριστη βεβαιότητα στο πάτημα.

Κάτω από το καπό τώρα ξεκινούν τα «αλλά». Η καρδιά είναι ένας Qualcomm MSM7227 single-core στα 800 MHz, με γραφικά Adreno 200 και 512 MB RAM. Ακόμα και με τα δεδομένα της εποχής, αυτό είναι μάλλον μεσαία-χαμηλή κατηγορία. Το Android 2.3 Gingerbread ρολάρει γενικά ομαλά στις απλές δουλειές — μηνύματα, κλήσεις, περιήγηση, λίγο YouTube — αλλά μόλις ανοίγει δύο-τρεις εφαρμογές μαζί ή ζητάς κάτι πιο απαιτητικό, το Skate σου θύμιζει ευγενικά τα όριά του. Δεν είναι τηλέφωνο για multitasking μανιακούς. Είναι το τηλέφωνο για να κάνεις τη δουλειά σου χωρίς προβλήματα. Αν θες να δεις να μάθεις για τα smartphone κινητά τηλέφωνα, ρίξε μια ματιά στο τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει ένα καλό κινητο — η διαφορά είναι κυριολεκτικά διαστημική.

Ο αποθηκευτικός χώρος είναι το μεγάλο αγκάθι: μόλις 512 MB εσωτερικά, εκ των οποίων ένα μικρό μόνο κομμάτι είναι διαθέσιμο στον χρήστη για εφαρμογές. Η ZTE το ήξερε και βάζει στο κουτί μια microSD (συνήθως 2 GB), με υποστήριξη έως 32 GB. Στην πράξη όμως, με το Gingerbread να μην παίζει καλά με την εγκατάσταση εφαρμογών σε κάρτα, ο «πραγματικός» χώρος για apps τελείωνει γρήγορα. Αυτό είναι το κλασικό πρόβλημα της εποχής: κατέβαζεις μια εφαρμογή, σου έβγαζει «low storage», σβηνεις δύο άλλες.

Στο κομμάτι της κάμερας το Skate πρόσφερει έναν αισθητήρα 5 MP με autofocus και LED flash στην πλάτη. Με καλό φως βγάζει χρηστικές, καλές φωτογραφίες — τίποτα όμως που να σε εντυπωσιάσει, αλλά αρκετά για ένα Facebook upload ή ένα MMS. Σε εσωτερικούς χώρους και βραδινές λήψεις τα πράγματα γίνονται θολά και θορυβώδη, όπως ακριβώς περίμενεις. Μπροστινή κάμερα δεν υπήρχει.

Η αυτονομία στηριζόται σε μια μπαταρία 1.400 mAh, αφαιρούμενη φυσικά, όπως όλα τα τηλέφωνα της εποχής. Με τη μεγάλη (για τα δεδομένα του 2011) οθόνη να τρώει ενέργεια, το Skate σε βγάζει άνετα μια μέρα μέτριας χρήσης, αλλά αν το ζόρισεις με 3G και περιήγηση, θέλει φορτιστή το απόγευμα. Το καλό; Άλλαζεις μπαταρία σε δέκα δευτερόλεπτα, κάτι που αρκετά κινητά σήμερα δεν το υποστιρίζουν. Αν σε ενδιαφέρει το θέμα της διάρκειας μπαταρίας διαχρονικά, έχουμε γράψει αναλυτικά για το πώς να συντηρείς σωστά τις μπαταρίες λιθίου.

Στο κομμάτι της συνδεσιμότητας το Skate τα έχει όλα τα βασικά : Wi-Fi 802.11 b/g, Bluetooth 2.1+EDR, 3G (HSPA/WCDMA), GPS με A-GPS, ραδιόφωνο FM και κανονική υποδοχή ακουστικών 3.5mm. Δεν είχει 4G, αλλά το 4G το 2011 είναι ακόμα πολυτέλεια ναυαρχίδων. Αξίζει να σημειωθεί ότι το Skate κυκλοφόρει και με άλλα ονόματα ανά αγορά — ως Orange Monte Carlo στη Βρετανία (κλειδωμένο στο δίκτυο Orange) και ως ZTE V960 στην Κίνα — ενώ υπάρχει και μια αναβαθμισμένη έκδοση, το U960, με επεξεργαστή στο 1 GHz. Αυτή η τακτική του rebranding είναι ψωμοτύρι για τους Κινέζους κατασκευαστές.

Τι μένει λοιπόν στο τέλος από το ZTE Skate; Μένει η αίσθηση ενός τηλεφώνου που παίζει έξυπνα τα χαρτιά του. Αντί να κυνηγήσει specs που δεν μπορούσε να σηκώσει στην τιμή, η ZTE επένδυει σε μια μεγάλη οθόνη και σε ένα φινίρισμα που δίνει αξία. Ήταν αργό; Ναι. Είχε γελοία λίγο χώρο; Απολύτως. Αλλά δίνει σε χιλιάδες κόσμο το πρώτο τους «κανονικό» Android χωρίς να τους ληστέψει, και έβαλε τη ZTE στον χάρτη ως κάτι παραπάνω από εργοστάσιο φθηνών συσκευών. Από αυτή τη σκοπιά, το Skate είναι πιο σημαντικό απ’ όσο έδειχνε το spec sheet του.