Υπάρχουν κινητά που τα θυμάσαι για το πόσο καλά ήταν και υπάρχουν κινητά που τα θυμάσαι για το πόσο διαφορετικά ήταν. Το Xiaomi Mi Max 3 ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Όταν παρουσιάστηκε τον Ιούλιο του 2018, σε μια εποχή που όλοι κυνηγούσαν το «λεπτό και ελαφρύ», η Xiaomi έκανε ακριβώς το αντίθετο: έβγαλε ένα τηλέφωνο με οθόνη 6,9 ιντσών και μπαταρία 5.500 mAh, και ουσιαστικά είπε «ναι, είναι τεράστιο, και αυτό είναι το νόημα». Σήμερα, με τα flagship να αγγίζουν άνετα τις 6,8 ίντσες, το Mi Max 3 μοιάζει σχεδόν προφητικό. Τότε όμως ήταν μια μικρή επανάσταση.
Ας ξεκινήσουμε από αυτό που χτυπάει αμέσως στο μάτι, την οθόνη. Μιλάμε για ένα IPS LCD πάνελ 6,9 ιντσών με ανάλυση 2160 x 1080 (Full HD+) και λόγο πλευρών 18:9, με ελαφρώς καμπυλωτό 2.5D τζάμι στις άκρες. Δεν είχε AMOLED, δεν είχε high refresh rate — ήμασταν ακόμα στα 60 Hz — αλλά για κατανάλωση περιεχομένου ήταν απλόχωρο σαν μικρό tablet. Σειρές, YouTube, PDF, comics: όλα έπαιρναν διαφορετική διάσταση. Και επειδή η Xiaomi πάτησε το νέο 18:9 format, το σώμα δεν φούσκωσε δραματικά σε σχέση με το Mi Max 2. Παρέμενε φαρδύ (87,4 mm) και βαρύ (221 γραμμάρια), αλλά διαχειρίσιμο για όποιον ήθελε ακριβώς αυτό: ένα τηλέφωνο που δεν χρειάζεται tablet δίπλα του.
Από κάτω χτυπούσε ο Snapdragon 636, ένας octa-core επεξεργαστής στα 14 nm με πυρήνες Kryo 260 και γραφικά Adreno 509. Εδώ θέλει λίγη ειλικρίνεια: ο 636 δεν ήταν chip ναυαρχίδας ούτε το 2018. Ήταν ένας πολύ ικανός mid-range επεξεργαστής, ο ίδιος που κινούσε δημοφιλή μοντέλα όπως το Redmi Note 5. Για καθημερινή χρήση, social, browsing και βίντεο δεν ίδρωνε. Στα βαριά παιχνίδια έβγαζε τα όριά του, αλλά σπάνια κάποιος αγόραζε ένα Mi Max για να παίξει ανταγωνιστικά. Συνδυαζόταν με 4GB RAM / 64GB ή 6GB RAM / 128GB αποθηκευτικό χώρο, με υποστήριξη microSD μέσω υβριδικής υποδοχής — κάτι που σήμερα έχει σχεδόν εξαφανιστεί και τότε ήταν χρυσός.
Το πραγματικό ατού όμως, το χαρτί που το Mi Max 3 έπαιζε καλύτερα από οποιονδήποτε ανταγωνιστή, ήταν η αυτονομία. Η μπαταρία των 5.500 mAh δεν ήταν απλώς μεγάλη για το 2018· ήταν εξωφρενικά μεγάλη. Μιλάμε για άνετη διήμερη χρήση με κανονική καθημερινότητα, και τρεις μέρες αν ήσουν συντηρητικός. Με φόρτιση Quick Charge 3.0 στα 18W μέσω της τότε σύγχρονης θύρας USB-C, έπιανε γύρω στο 70% σε περίπου μία ώρα — όχι θηριώδες με τα σημερινά δεδομένα των 100W, αλλά απολύτως λογικό για ένα τόσο μεγάλο «ρεζερβουάρ». Αν σε ενδιαφέρει το πώς να κρατάς υγιείς τέτοιες μεγάλες μπαταρίες στον χρόνο, αξίζει μια ματιά στον οδηγό για τη διαχείριση μπαταρίας smartphone του blog.
Στο πίσω μέρος, η Xiaomi τοποθέτησε ένα διπλό σύστημα κάμερας με κύριο αισθητήρα Sony IMX363 12 MP(f/1.9, μεγάλα pixel 1,4μm, dual pixel autofocus) και έναν δεύτερο 5 MP για πληροφορία βάθους στο πορτρέτο. Ο IMX363 ήταν ένας πραγματικά καλός αισθητήρας — τον είδαμε και σε ακριβότερα μοντέλα — και με καλό φως έβγαζε φωτογραφίες που εντυπωσίαζαν για την κατηγορία. Στο σκοτάδι, όπως όλα τα mid-range της εποχής, έχανε λεπτομέρεια και εμφάνιζε θόρυβο. Μπροστά υπήρχε κάμερα 8 MP με το τότε μοδάτο AI Face Unlock. Δίπλα στις δύο κάμερες, κλασικός αισθητήρας δακτυλικού αποτυπώματος στο πίσω μέρος, γρήγορος και αξιόπιστος.
Στα υπόλοιπα, το Mi Max 3 ήταν γενναιόδωρο εκεί που σήμερα έχουμε στερηθεί πολλά: υποδοχή ακουστικών 3,5 mm, infrared blaster για να ελέγχεις τηλεοράσεις και κλιματιστικά, FM ραδιόφωνο και dual SIM. Από την άλλη, δεν είχε NFC στις περισσότερες εκδόσεις, δεν είχε ασύρματη φόρτιση και φυσικά καμία επίσημη πιστοποίηση αντοχής σε νερό. Έβγαινε με Android 8.1 Oreo και MIUI 10 από το κουτί, και ήταν από τα μοντέλα που η κοινότητα αγκάλιασε θερμά — ακόμα και σήμερα βρίσκεις custom ROM που του δίνουν δεύτερη ζωή με νεότερες εκδόσεις Android.
Το ερώτημα που μένει είναι: γιατί να μας απασχολεί σήμερα; Πρώτον, γιατί το Mi Max 3 ήταν το τελευταίο της σειράς Max — η Xiaomi δεν συνέχισε ποτέ τη γραμμή, παρότι η ζήτηση για τεράστιες οθόνες απογειώθηκε λίγα χρόνια αργότερα. Είναι, με άλλα λόγια, ένα κινητό που «είχε δίκιο πολύ νωρίς». Δεύτερον, γιατί στη μεταχειρισμένη αγορά παραμένει μια ενδιαφέρουσα, πάμφθηνη επιλογή για δεύτερη συσκευή: media player, παιδικό τηλέφωνο, ή απλώς ένα τερατώδες powerbank που κάνει και κλήσεις. Αν ψάχνεις τι να προσέξεις γενικότερα όταν διαλέγεις συσκευή, ο οδηγός πώς να επιλέξετε το τέλειο κινητό δίνει χρήσιμα κριτήρια που ισχύουν ακόμα.
Αν θες να δεις πού πήγε η Xiaomi μετά το Mi Max 3, η αντίθεση είναι αποκαλυπτική. Το Xiaomi Mi 8 της ίδιας χρονιάς πήγε τη ναυαρχίδα στα ύψη με Snapdragon 845, ενώ το εντυπωσιακό Xiaomi Mi Mix 3 με τον συρόμενο μηχανισμό έδειξε πού κοίταζε η εταιρεία για το design του μέλλοντος. Δίπλα τους, το Mi Max 3 παραμένει ο πρακτικός, χωρίς φιοριτούρες γίγαντας — αυτός που δεν προσπαθούσε να εντυπωσιάσει, αλλά να δουλέψει.
Συμπερασματικά, το Xiaomi Mi Max 3 δεν ήταν ποτέ το πιο γρήγορο ή το πιο φωτογραφικό κινητό της εποχής του. Ήταν όμως ένα από τα πιο ξεκάθαρα: ήξερε ακριβώς τι ήθελε να είναι και το πετύχαινε χωρίς συμβιβασμούς — τεράστια οθόνη, ασύλληπτη αυτονομία, λογική τιμή. Σε έναν κόσμο όπου τα περισσότερα τηλέφωνα μοιάζουν πλέον μεταξύ τους, ένα τέτοιο μοντέλο θυμίζει ότι κάποτε οι κατασκευαστές τολμούσαν να είναι διαφορετικοί. Και ίσως γι’ αυτό, οχτώ χρόνια μετά, ακόμα αξίζει να μιλάμε γι’ αυτό.
